Ponad 160 zgłoszeń, sześć kategorii konkursowych, dziesiątki niezwykłych prac, mnóstwo emocji, zaskoczeń i historii, których nie widać na zdjęciach gotowych pierników. Tak właśnie zapamiętam pierwszą edycję Polskiego Konkursu Piernika Online 2026.
Kiedy zaczynałam przygotowania do tego wydarzenia, nie wiedziałam, jak zostanie przyjęte, ile osób zdecyduje się wziąć udział i czy wszystko uda się zorganizować tak, jak sobie zaplanowałam. Wiedziałam natomiast jedno: bardzo chciałam stworzyć konkurs, w którym będzie można pokazać, jak niezwykłe rzeczy powstają z piernika i lukru królewskiego.
Dzisiaj, kiedy wszystkie prace zostały już ocenione, zwycięzcy poznali wyniki, a nagrody trafiły lub trafiają do swoich nowych właścicieli, minęło trochę czasu i emocje opadły, chciałabym wrócić do tego, co wydarzyło się przez ostatnie miesiące.
Bo ten konkurs to nie tylko nagrodzone prace, wyniki i liczby. To również mnóstwo historii, które działy się gdzieś po drodze, często jeszcze zanim gotowe pierniki trafiły do oceny jury.
I właśnie o tym wszystkim chciałabym Wam dzisiaj opowiedzieć.
Od pomysłu, który długo czekał na realizację
Pomysł zorganizowania konkursu piernikowego pojawił się w mojej głowie dużo wcześniej niż w 2026 roku.
Od wielu lat zajmuję się dekorowaniem pierników i uczeniem innych pracy z lukrem królewskim. Przez ten czas miałam okazję obserwować, jak bardzo rozwija się ta dziedzina i jak niezwykłe rzeczy potrafią tworzyć osoby, które zajmują się lukrowaniem, zarówno zawodowo, jak i hobbystycznie.
Sama również brałam udział w konkursach cukierniczych, dlatego wiem, ile emocji wiąże się z przygotowaniem pracy konkursowej. Wiem też, jak wiele można się podczas takich przygotowań nauczyć i jak dużym doświadczeniem jest samo podjęcie wyzwania.
Chciałam stworzyć wydarzenie, które będzie dostępne dla osób z całej Polski, bez konieczności podróżowania i przewożenia często bardzo delikatnych piernikowych konstrukcji.
Zależało mi również na tym, aby w konkursie mogły wziąć udział osoby na różnych poziomach zaawansowania. Nie tylko te, które od wielu lat zajmują się dekorowaniem, ale także początkujący oraz dzieci.
Przez długi czas ten pomysł pozostawał jednak tylko pomysłem. Ciągle pojawiały się inne obowiązki, inne projekty, a ja sama chyba jeszcze nie byłam gotowa na zorganizowanie tak dużego wydarzenia.
W końcu przyszedł moment, w którym postanowiłam spróbować.
Tak narodził się I Polski Konkurs Piernika Online 2026.
Jury, o którym kiedyś mogłam tylko marzyć
Jedną z pierwszych rzeczy, o których myślałam podczas przygotowywania konkursu, był skład jury.
Bardzo zależało mi na tym, aby zgłoszone prace oceniały osoby, które doskonale znają się na swojej pracy, mają duże doświadczenie, ale jednocześnie potrafią spojrzeć na dekoracje z różnych perspektyw.
Pierwszą osobą, do której zwróciłam się z zaproszeniem do jury, była Angelika Chwyć.
Uważam ją za niezwykle utalentowaną artystkę cukierniczą, ale przede wszystkim za osobę o ogromnej kreatywności, która potrafi dostrzegać możliwości i potencjał w różnych technikach oraz projektach.
Bardzo zależało mi na tym, aby właśnie ona oceniała konkursowe prace, dlatego ogromnie się ucieszyłam, kiedy przyjęła moje zaproszenie.
Ale Angelika nie była jedyną osobą, na której obecności bardzo mi zależało.
I tutaj muszę Wam opowiedzieć pewną historię.
Kiedy kilka lat wcześniej po raz pierwszy zaczęłam myśleć o zorganizowaniu konkursu piernika, miałam ogromne marzenie, aby jedną z jurorek była Marta Torres z The Cookie Lab.
Podziwiałam jej prace, wiedzę i umiejętności związane z lukrem królewskim. Wiedziałam też, że jej doświadczenie byłoby niezwykle cenne podczas oceniania prac konkursowych.
Tylko że wtedy nawet do niej nie napisałam.
Dlaczego? Bo zwyczajnie bałam się odmowy. Wydawało mi się, że jest to tak odległe marzenie, że nawet nie warto próbować.
Kiedy w tym roku zaczęłam organizować konkurs, to marzenie oczywiście wróciło. I chociaż nadal miałam sporo obaw, w końcu zdecydowałam się wysłać wiadomość.
Wiecie, co było najpiękniejsze?
Marta odpisała mi już po kilku minutach!
Zgodziła się zostać jurorką, napisała, że bardzo się cieszy i chętnie weźmie udział w naszym wydarzeniu.
Pamiętam, jak wymieniłyśmy wtedy kilka wiadomości i jak ogromną radość sprawiła mi jej odpowiedź.
To był jeden z tych momentów, kiedy człowiek zaczyna się zastanawiać, ile rzeczy nie wydarzyło się w jego życiu tylko dlatego, że bał się zapytać.
Trzecią osobą, którą zaprosiłam, była Natalia Urbanek, redaktor naczelna magazynu „Mistrz Branży”.
Miałam już wcześniej okazję współpracować z Natalią jako jurorka podczas innego konkursu, dlatego wiedziałam, jak podchodzi do oceniania prac.
Chciałam również, aby w naszym jury znalazła się osoba, która spojrzy na piernikowe dekoracje trochę inaczej – nie tylko przez pryzmat samej techniki lukrowania, ale także kompozycji, pomysłu, estetyki i ogólnego odbioru pracy.
Czwartą osobą w jury byłam ja – Beata Młynarczak, założycielka Słodkiego Decoru, edukatorka i pasjonatka dekorowania pierników lukrem królewskim.
Od ponad 10 lat zajmuję się lukrowaniem, a przy tym uczę innych tej pięknej sztuki.
Podczas oceniania prac szczególną uwagę zwracałam na technikę wykonania, staranność, umiejętne wykorzystanie lukru królewskiego, ale również na kreatywność i pomysłowość uczestników. Muszę przyznać, że nie było to łatwe zadanie, ponieważ wiele prac naprawdę mnie zachwyciło, a poziom konkursu niejednokrotnie bardzo pozytywnie mnie zaskakiwał.
W ten sposób powstało jury, z którego byłam naprawdę bardzo zadowolona.
Miałam poczucie, że udało się zaprosić osoby kompetentne, doświadczone i potrafiące oceniać prace z różnych perspektyw. To dawało mi ogromny spokój, bo wiedziałam, że uczestnicy oddają swoje prace w dobre ręce.
Sponsorzy, którzy zaskakiwali mnie od samego początku
Przygotowania do konkursu to również poszukiwanie sponsorów i partnerów, którzy chcieliby wesprzeć wydarzenie oraz ufundować nagrody dla uczestników.
I muszę przyznać, że właśnie tutaj spotkało mnie mnóstwo bardzo miłych niespodzianek.
Pierwszą firmą, która dołączyła do konkursu, była Saracino.
Co ciekawe, nasza współpraca rozpoczęła się jeszcze zanim oficjalnie wystartowały zapisy. Firma zwróciła się do mnie z propozycją współpracy, a ja zaproponowałam, abyśmy połączyli ją z organizowanym przeze mnie konkursem.
I tak wszystko się zaczęło.
Dzięki tej współpracy uczestnicy otrzymali wspaniałe nagrody, wśród których znalazła się między innymi gotowa mieszanka do przygotowania lukru królewskiego. Bardzo mnie to cieszyło, ponieważ zależało mi, aby nagrody były nie tylko atrakcyjne, ale również przydatne w dalszej pracy z piernikami.
Kolejnym ogromnym zaskoczeniem była firma EkoForemki.
Był to pierwszy sponsor, od którego fizycznie otrzymałam wszystkie przygotowane nagrody. I to w momencie, kiedy zapisy do konkursu jeszcze trwały!
Pamiętam, jak bardzo mnie to ucieszyło. Konkurs dopiero nabierał rozpędu, a ja już miałam w pracowni nagrody przygotowane dla przyszłych zwycięzców.
Podobnie było z firmą Hand Made Cookies, która przygotowała aż 18 zestawów nagród.
Kiedy zobaczyłam, jak pięknie zostały skompletowane i zapakowane, pomyślałam sobie, że sama bardzo chciałabym otrzymać taki zestaw.
To były naprawdę wspaniałe, przemyślane upominki.
Z czasem zaczęły docierać kolejne paczki i kolejne nagrody od sponsorów. Każda przesyłka sprawiała mi ogromną radość, a jednocześnie pokazywała, że coraz więcej osób i firm angażuje się w nasze wydarzenie.
Chciałabym w tym miejscu bardzo serdecznie podziękować wszystkim sponsorom konkursu:
- Saracino
- Food Colours
- EkoForemki
- PAN Centrum
- Hand Made Cookies
- Szablony Kulinarne Anety
- Kahna – Ciastkowe Dekoracje
- Ula Stępniak – Słodki Klub
Dziękuję za zaufanie, zaangażowanie i wszystkie przekazane nagrody. Dzięki Wam mogliśmy przygotować dla uczestników naprawdę piękne upominki i docenić ich pracę.
Ogromnie dziękuję również patronom medialnym wydarzenia: „Przeglądowi Piekarskiemu i Cukierniczemu”, „Przeglądowi Gastronomicznemu” oraz portalowi Papaya.pl za wsparcie w promowaniu naszego konkursu.
Pierwsza praca, a potem… długa cisza
Oficjalnie konkurs rozpoczął się 6 maja 2026 roku, a uczestnicy mieli czas na przygotowanie i przesłanie swoich prac do 30 sierpnia.
Zapisy trwały, pojawiały się kolejne zgłoszenia, a ja z ogromną ciekawością czekałam na pierwsze gotowe prace.
I pamiętam doskonale tę pierwszą.
Była to praca Uli B, przedstawiająca motyle.
Ogromnie się ucieszyłam, kiedy zobaczyłam pierwszą wiadomość ze zdjęciami. To był dla mnie taki namacalny dowód, że konkurs rzeczywiście się dzieje, że ktoś już przygotował swoją pracę i zdecydował się ją pokazać.
Tylko że potem… zapadła cisza.
Mijały kolejne dni i tygodnie, a nowych prac nie było.
Oczywiście wiedziałam, że uczestnicy mają jeszcze sporo czasu, ale zaczęłam się zastanawiać, czy przypadkiem nie będzie tak, że wiele osób się zgłosiło, ale ostatecznie nie zdąży przygotować swojej pracy.
A może projekty okazały się zbyt trudne? Może coś nie wyszło? Może uczestnicy zrezygnują?
Takich myśli miałam naprawdę sporo.
Dzisiaj, z perspektywy czasu, trochę się z tego śmieję, bo to, co wydarzyło się później, przeszło moje oczekiwania.
Pod koniec terminu nadsyłania prac zaczęły one napływać prawdziwą lawiną!
Moja skrzynka mailowa kilka razy całkowicie się zapełniła.
Zdjęcia konkursowe były przesyłane w dużej rozdzielczości, a wiadomości zawierały tak wiele plików, że po prostu brakowało miejsca na kolejne.
Pamiętam ostatnie dni przyjmowania prac, kiedy większość czasu spędzałam przy laptopie, pobierając zdjęcia, przenosząc je do odpowiednich folderów i zwalniając miejsce w poczcie, aby kolejne zgłoszenia mogły bez problemu dotrzeć.
Było w tym sporo stresu i pracy, ale jednocześnie ogromna radość.
Bo z każdą kolejną wiadomością widziałam, jak wiele osób zdecydowało się jednak podjąć wyzwanie i doprowadzić swój projekt do końca.
I chociaż moja poczta momentami zupełnie sobie z tym nie radziła, ja byłam naprawdę szczęśliwa.
Za każdą pracą kryła się osobna historia
Przez cały okres przygotowywania prac otrzymywałam od uczestników różne wiadomości.
Jedni dzielili się radością, że udało im się wykonać jakiś trudny element, inni pisali, że coś nie wychodzi, że trzeba zaczynać od początku albo że zaczynają wątpić, czy zdążą na czas.
Było w tych wiadomościach mnóstwo emocji.
I właśnie dzięki nim miałam możliwość obserwowania konkursu nie tylko od strony organizacyjnej, ale również od strony samych uczestników.
Jedna z takich historii szczególnie mocno utkwiła mi w pamięci.
Franio, kotek i pierniki, które trzeba było zrobić od nowa
Franio przygotowywał swoją pracę w kategorii dziecięcej.
Wszystko szło zgodnie z planem, pierniki były już praktycznie gotowe, a do zakończenia przyjmowania zgłoszeń pozostawało coraz mniej czasu.
I wtedy wydarzyło się coś, czego nikt się nie spodziewał.
Domowy kotek strącił przygotowane pierniki.
Większość dekoracji spadła i się połamała. Z całej pracy ocalał zaledwie jeden piernik.
Wyobrażacie sobie te emocje?
Tyle przygotowań, tyle pracy i nagle okazuje się, że praktycznie wszystko trzeba zaczynać od początku.
Pamiętam wiadomości związane z tą sytuacją i emocje, które towarzyszyły zarówno Franiowi, jak i jego rodzicom.
A czasu było już naprawdę niewiele.
Jednak Franio się nie poddał.
Z pomocą i wsparciem rodziców podjął wyzwanie jeszcze raz i przygotował brakujące pierniki, aby móc wziąć udział w konkursie. Zdobył III miejsce ze swoją pracą w kategorii dziecięcej.
Ta historia bardzo mocno zapadła mi w pamięć.
Bo pokazuje, że czasami największym osiągnięciem nie jest samo wykonanie pięknej pracy, ale to, że pomimo trudności znajdujemy w sobie siłę, aby spróbować jeszcze raz.
I za to Franiowi należą się ogromne brawa!
„Ja jeszcze nie jestem gotowa…”
Była też druga grupa wiadomości, które bardzo mnie poruszały.
Pochodziły od osób, które często już wcześniej znałam, ponieważ uczestniczyły w moich kursach, warsztatach czy spotkaniach na żywo.
Niektóre z nich przez długi czas powtarzały, że jeszcze nie są gotowe, że ich umiejętności są za małe, że nie potrafią wystarczająco dobrze lukrować albo że nie mają szans w takim konkursie.
A potem zaczęły nadsyłać swoje prace.
I przyznam, że niektóre z nich naprawdę zapierały mi dech w piersiach.
Patrzyłam na te dekoracje i myślałam sobie: jak to możliwe, że osoba, która tak bardzo wątpi w swoje umiejętności, potrafi stworzyć coś tak pięknego?
Co więcej, część tych osób nie tylko wzięła udział w konkursie, ale również zdobyła nagrody.
To była dla mnie ogromna radość, szczególnie z perspektywy nauczycielki, która od wielu lat pomaga innym rozwijać umiejętności dekorowania pierników.
Bo czasami naprawdę potrzebujemy takiego wyzwania, żeby przekonać się, że potrafimy znacznie więcej, niż nam się wydaje.
I właśnie dlatego tak bardzo zależało mi, aby ten konkurs był otwarty również dla osób początkujących.
Nie chciałam, żeby był wydarzeniem tylko dla najlepszych. Chciałam, żeby był również okazją do rozwoju, zdobycia doświadczenia i pokonania własnych obaw.
Konkurs w liczbach
Kiedy ostatnie zgłoszenia zostały już przyjęte, mogliśmy wreszcie spojrzeć na skalę całego wydarzenia.
W pierwszej edycji konkursu:
- Zarejestrowano ponad 160 zgłoszeń.
- Do oceny zakwalifikowano 91 prac.
- Przygotowano 6 kategorii konkursowych.
- W jury znalazły się 4 osoby.
- Przyznano 18 miejsc na podium.
- W głosowaniu publiczności zaprezentowano 91 prac.
- Wydarzenie wsparło 8 sponsorów i 3 patronów medialnych.
Część zapisanych osób ostatecznie nie przesłała pracy, a niektóre zgłosiły się w kilku kategoriach.
Za tymi liczbami kryją się setki godzin pracy, dziesiątki pomysłów i mnóstwo zaangażowania.
A także coś, czego nie sposób przeliczyć na liczby – odwaga, aby pokazać swoją twórczość innym.
Sześć kategorii konkursowych
Od samego początku zależało mi na tym, aby konkurs pokazywał różnorodność piernikowej sztuki i dawał możliwość wykorzystania różnych technik dekorowania.
Dlatego uczestnicy mogli zgłaszać prace w sześciu kategoriach:
- Początkujący – dla osób zajmujących się dekorowaniem pierników nie dłużej niż rok.
- Dzieci w wieku 6–12 lat – kategoria przeznaczona dla najmłodszych miłośników piernikowych dekoracji.
- Pierniczki płaskie – zestawy składające się z minimum czterech dekorowanych pierniczków.
- Piernik dekorowany 2D/3D – dekoracje na piernikach o wymiarach minimum 15 × 15 cm.
- Budowla 3D z piernika – przestrzenne konstrukcje z piernika, na podstawie o minimalnych wymiarach 20 × 20 cm.
- Dekoracje 3D z lukru królewskiego – przestrzenne kompozycje wykonane z lukru, o podstawie minimum 5 × 5 cm.
Każda kategoria była inna, ale wszystkie pokazały, jak ogromne możliwości daje piernik i lukier królewski.
Jak wyglądało ocenianie prac?
Po zakończeniu przyjmowania zgłoszeń rozpoczęliśmy kolejny ważny etap – przygotowywanie prac do oceny.
Wszystkie zakwalifikowane prace zostały odpowiednio uporządkowane, ponumerowane i przedstawione jurorkom w taki sposób, aby mogły skupić się na samej dekoracji, bez sugerowania się nazwiskiem autora.
Ocenianie przebiegało w dwóch etapach.
W pierwszym jurorki wybierały prace, które przechodziły do finałowej oceny. Następnie przyznawano punkty według pięciu kryteriów:
- Wygląd i estetyka – maksymalnie 10 punktów.
- Liczba zastosowanych technik – maksymalnie 10 punktów.
- Stopień trudności i wykonania – maksymalnie 5 punktów.
- Zgodność z tematem kategorii – maksymalnie 10 punktów.
- Oryginalność – maksymalnie 5 punktów.
Każda jurorka mogła przyznać jednej pracy maksymalnie 40 punktów.
Bardzo zależało mi na takim sposobie oceniania, ponieważ chciałam, aby pod uwagę brano nie tylko ogólny wygląd piernika, ale również jakość wykonania, zastosowane techniki, pomysł i oryginalność.
Jedną z rzeczy, które szczególnie doceniłam, było również zaangażowanie jurorek.
Marta Torres, oprócz przyznawania punktów, przygotowywała dodatkowe komentarze do ocenianych prac, tłumacząc swoje spostrzeżenia i zwracając uwagę na różne elementy dekoracji.
Był to dla mnie niezwykle cenny gest, ponieważ wiem, jak wiele takie wskazówki mogą znaczyć dla osób, które chcą się dalej rozwijać.
Na finałowe spotkanie jurorki przygotowały również specjalne nagrania dla uczestników konkursu.
To wszystko pokazało mi, jak bardzo profesjonalnie i z jakim zaangażowaniem jurorki podeszły do naszego wydarzenia.
Wielki finał – 23 września 2026 roku
Po miesiącach przygotowań, oczekiwania na zgłoszenia i oceniania prac nadszedł dzień, na który wszyscy czekali.
23 września 2026 roku podczas finałowego spotkania na żywo ogłosiliśmy zwycięzców pierwszej edycji Polskiego Konkursu Piernika Online.
Było mnóstwo emocji, gratulacji, radości i wzruszeń.
Dla mnie był to również moment ogromnej satysfakcji.
Kiedy zaczynałam organizację konkursu, miałam wiele pytań i obaw, czy uda mi się doprowadzić to przedsięwzięcie do końca. A teraz mogłam zobaczyć efekt tych wszystkich miesięcy przygotowań i pracy.
Przede wszystkim jednak mogłam pokazać Wam niezwykłe pierniki, które powstały specjalnie na to wydarzenie.
Zwycięzcy I Polskiego Konkursu Piernika Online 2026
W każdej z sześciu kategorii jury wyłoniło laureatów pierwszego, drugiego i trzeciego miejsca.
Poniżej przedstawiam zwycięzców oraz ich nagrodzone prace.
Kategoria 1 – Początkujący
I miejsce: Anna Varl
II miejsce: Iulia Serghi
III miejsce: Patrycja Pilch
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Kategoria 2 – Dzieci w wieku 6–12 lat
I miejsce: Julia Czerniewska
II miejsce: Agnieszka Sionkowska Grandke
III miejsce: Franciszek Zieliński
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Kategoria 3 – Pierniczki płaskie
I miejsce: Agnieszka Zaremba
II miejsce: Katarzyna Łukaszuk
III miejsce: Danuta Kępniak
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Kategoria 4 – Piernik dekorowany 2D/3D
I miejsce: Ewa Andrzejczuk
II miejsce: Aneta Łabuda
III miejsce: Anna Sawicz
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Kategoria 5 – Budowla 3D z piernika
I miejsce: Magdalena Krupowies
II miejsce: Marzena Kołodziej Stasiowska
III miejsce: Bożena Sporszil
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Kategoria 6 – Dekoracje 3D z lukru królewskiego
I miejsce: Małgorzata Skupio
II miejsce: Kinga Sikorska
III miejsce: Marzena Kołodziej Stasiowska
Zobacz nagrodzone prace w tej kategorii
Wszystkim laureatom jeszcze raz serdecznie gratuluję!
Jednocześnie chciałabym podkreślić, że jestem ogromnie dumna również ze wszystkich pozostałych uczestników.
Samo przygotowanie pracy konkursowej, doprowadzenie swojego pomysłu do końca i pokazanie go innym jest osiągnięciem, którego nie powinno się umniejszać.
Nagroda Publiczności
Oprócz nagród przyznawanych przez jury przygotowaliśmy również Nagrodę Publiczności.
Chciałam, aby wszyscy obserwujący nasze wydarzenie mogli obejrzeć konkursowe prace, wybrać swoich faworytów i również uczestniczyć w tej piernikowej przygodzie.
Do głosowania publiczności opublikowaliśmy 91 prac.
Była to okazja do pokazania, jak wiele różnych pomysłów i sposobów dekorowania pojawiło się w konkursie.
Najwięcej głosów publiczności zdobyła:
Bożena Sporszil
Serdecznie gratuluję i dziękuję wszystkim osobom, które oddawały głosy, kibicowały uczestnikom oraz dzieliły się informacjami o konkursie.
Co pozostawił po sobie pierwszy konkurs piernika?
Kiedy dzisiaj wracam myślami do ostatnich miesięcy, widzę nie tylko piękne pierniki i nagrodzone prace.
Widzę również Frania, który pomimo tak niefortunnego zdarzenia znalazł w sobie siłę, aby przygotować swoją pracę od nowa.
Widzę wiadomości od uczestniczek, które początkowo bardzo wątpiły w swoje umiejętności, a później przysyłały prace, które naprawdę mnie zachwycały.
Pamiętam pierwszą pracę Uli, długie oczekiwanie na kolejne zgłoszenia i te ostatnie dni, kiedy moja skrzynka mailowa zupełnie nie radziła sobie z napływającymi zdjęciami.
Pamiętam również ogromną radość, kiedy Marta Torres zgodziła się zostać jurorką, i wszystkie te wspaniałe paczki od sponsorów, które zaczęły przychodzić do mojej pracowni.
Było w tym wszystkim mnóstwo pracy, stresu i niepewności, ale również ogromna satysfakcja.
Ten konkurs nauczył mnie wielu rzeczy, również organizacyjnych, i pokazał, jak wiele osób łączy ta sama pasja.
Przede wszystkim jednak utwierdził mnie w przekonaniu, że warto tworzyć takie wydarzenia.
Nie tylko dla nagród, dyplomów i miejsc na podium.
Ale również dla tego wszystkiego, co wydarza się podczas przygotowań.
Dla zdobywania nowych umiejętności, pokonywania własnych obaw, rozwijania kreatywności i odkrywania, że potrafimy więcej, niż nam się wydaje.
Dziękuję, że byliście częścią tego wydarzenia!
Na zakończenie chciałabym jeszcze raz z całego serca podziękować wszystkim, którzy byli częścią pierwszej edycji Polskiego Konkursu Piernika Online.
Uczestnikom – za każdą przygotowaną pracę, za odwagę, cierpliwość i zaangażowanie.
Rodzicom najmłodszych uczestników – za wsparcie, pomoc i zachęcanie dzieci do rozwijania swojej kreatywności.
Jurorkom – za profesjonalizm, poświęcony czas i ogrom pracy włożonej w ocenę zgłoszonych dekoracji.
Sponsorom i patronom medialnym – za zaufanie, wsparcie oraz ufundowanie pięknych nagród.
Wszystkim obserwującym – za kibicowanie, komentarze, głosy i zainteresowanie całym wydarzeniem.
Kiedy kilka lat temu po raz pierwszy pomyślałam o stworzeniu takiego konkursu, nie wiedziałam jeszcze, czy kiedykolwiek uda mi się ten pomysł zrealizować.
Dzisiaj wiem, że było warto spróbować.
Bo chociaż to ja zorganizowałam ten konkurs, to właśnie Wy – uczestnicy, jurorki, sponsorzy i wszyscy, którzy nas wspierali – sprawiliście, że stał się on tak wyjątkowym wydarzeniem.
Dziękuję Wam za tę wspólną piernikową przygodę i mam nadzieję, że dla wielu osób będzie ona inspiracją do podejmowania kolejnych wyzwań.

